Ta galeria Śpiącej Królewny działa trochę jak ilustrowany skrót całej historii Aurory. Zamiast kilkudziesięciu podobnych portretów dostajemy sceny ułożone niemal jak filmowy storyboard: narodziny księżniczki, dobre wróżki przy kołysce, życie w leśnej chatce, spotkanie z księciem Filipem, przeklęte wrzeciono, magiczny sen, wyprawę przez ciernie i finałowe przebudzenie. Łącznie jest tu 55 kolorowanek do druku, w większości wyraźnie inspirowanych disneyowską wersją opowieści.
To ważne rozróżnienie, bo pod hasłem Śpiąca Królewna można znaleźć bardzo różne interpretacje baśni. Tutaj Aurorę rozpoznajemy po długich falowanych włosach i królewskiej sukni, książę Filip pojawia się z koniem, a trzy dobre wróżki noszą charakterystyczne peleryny i spiczaste kaptury. Są też obrazy znacznie bardziej konkretne niż zwykła księżniczka na tle zamku – kuchnia w leśnym domku, kołowrotek, zaczarowane przejścia i walka z cierniami.
Na szybki wybór: młodszym dzieciom łatwiej będzie zacząć od portretów Aurory, pojedynczej wróżki, księcia z mieczem czy sceny z wiewiórką. Leśna chatka, kuchnia, zamkowe przejścia i plansze z wieloma zwierzętami mają więcej drobnych pól i lepiej sprawdzą się wtedy, gdy dziecko chce posiedzieć nad jednym wydrukiem dłużej.
Narodziny Aurory, dobre wróżki i początek klątwy
Początek zestawu nie omija tego, od czego naprawdę zaczyna się historia. Widzimy królewskich rodziców z niemowlęciem, śpiącą Aurorę i dobre wróżki zgromadzone przy kołysce. Dzięki temu dziecko może nie tylko pokolorować bohaterkę w efektownej sukni, ale też odtworzyć wcześniejszy fragment opowieści – moment, gdy los księżniczki dopiero się rozstrzyga.
W kolejnych scenach magia przestaje być wyłącznie ozdobą. Różdżki dobrych wróżek symbolizują dary i ochronę, natomiast pojawienie się Maleficent zmienia nastrój całej historii. Jej wysoka sylwetka, rogata korona i laska są na tyle charakterystyczne, że ta plansza świetnie kontrastuje z łagodnymi scenami przy kołysce. Jeśli właśnie czary i magiczne postacie są najciekawsze, obok tego zestawu dobrze pasują kolorowanki z wróżkami i czarownicami.
Leśna chatka, codzienność Aurory i książę Filip
Środkowa część historii ma zupełnie inny rytm niż pałacowy prolog. Zamiast tronów i ceremonii pojawia się leśna ścieżka, drewniany domek oraz kuchnia pełna zwyczajnych sprzętów. To jeden z ciekawszych fragmentów galerii, bo pokazuje Aurorę i jej opiekunki poza królewską otoczką – w miejscu, w którym księżniczka dorastała, nie znając własnego pochodzenia.
Potem do opowieści wchodzi książę Filip. Na jednej planszy stoi przy koniu Samsonie, na następnej obejmuje Aurorę w lesie. Te sceny można potraktować jako parę: najpierw samotny wędrowiec, chwilę później spotkanie, które oboje biorą początkowo za przypadkowe. W galerii kolorowanek z księżniczkami są bardziej uniwersalne królewskie motywy, ale tutaj bohaterowie mają już konkretną historię i relację.
Powrót do zamku i przeklęte wrzeciono
Powrót Aurory do pałacu jest pokazany nie przez jeden ogólny obraz, lecz przez kilka kolejnych ujęć. Wróżki przygotowują ją do roli księżniczki, pojawia się korona i królewska suknia, a chwilę później widzimy już komnatę pogrążoną w ciszy. To dobre miejsce, by opowiedzieć dziecku, dlaczego Aurora musi opuścić leśny dom i czemu bohaterka wcale nie przyjmuje tej wiadomości bez emocji.
Najbardziej charakterystyczny rekwizyt całej baśni pojawia się dopiero tutaj: kołowrotek i wrzeciono. Jedna plansza pokazuje Aurorę prowadzoną przez tajemnicze światło po kamiennym korytarzu, druga – moment, gdy zbliża dłoń do wrzeciona. Są też wróżki szukające drogi przez zamkowe przejścia. Jeśli dziecko lubi bardziej architektoniczne tła, można później sięgnąć po kolorowanki z zamkami.
Magiczny sen, książę Filip i droga do przebudzenia
Od tej chwili dobre wróżki nie są już tylko opiekunkami Aurory. W galerii stają się aktywnymi uczestniczkami ratunku: latają z różdżkami, pomagają księciu i przekazują mu magiczną broń. To jeden z tych fragmentów, w których kolorowanki dobrze oddają tempo filmu – spokojne portrety ustępują mieczowi, tarczy, smugom magii i scenom w ruchu.
Walka Filipa z zaczarowanymi cierniami prowadzi wprost do jednego z najbardziej rozpoznawalnych motywów Śpiącej Królewny – pocałunku, który kończy magiczny sen. Dalej widzimy już przebudzoną Aurorę i parę wracającą do pałacowego świata. Warto zwrócić uwagę na kontrast: przed finałem linie są pełne ostrych gałęzi, broni i murów, a po przebudzeniu kompozycje znów robią się spokojniejsze i bardziej eleganckie.
Aurora, trzy wróżki i spokojniejsze sceny
Nie wszystkie 55 plansz próbuje opowiedzieć akcję. Są też ilustracje stworzone po prostu po to, by dobrze pokazać bohaterów: dwie wróżki podczas rozmowy, Aurora z Filipem, księżniczka w lesie oraz spokojna scena z koszem i domowymi obowiązkami. Takie wzory są dobrym wyborem, gdy ważniejsza od tła jest sama postać i jej strój.
Ciekawy detal dla fanów filmu: suknia Aurory jest kojarzona zarówno z różem, jak i błękitem – w animacji dobre wróżki spierają się właśnie o jej kolor. Dlatego portret w ozdobnej ramie, Aurora z kwiatem czy duża plansza z rozłożystą suknią można wydrukować dwa razy i przygotować dwie zupełnie różne wersje bez zmieniania samego rysunku. To znacznie bardziej związane z tą konkretną historią niż przypadkowe dobieranie kolorów.
Aurora i Filip w lesie, wróżki oraz zwierzęcy przyjaciele
Leśne sceny wracają pod koniec galerii, ale nie są kopiami wcześniejszych ujęć. Raz Aurora i Filip stoją blisko siebie przy drzewie, innym razem pierwszoplanowe są trzy wróżki albo wnętrze chatki ze zwierzętami. To właśnie natura – gałęzie, kwiaty, ptaki i małe leśne ssaki – stanowi wizualne przeciwieństwo kamiennego zamku i mrocznego świata klątwy.
Kilka ilustracji wraca też do relacji Aurory z opiekunkami: wróżki czuwają przy niej od niemowlęctwa, później tańczą z nią i towarzyszą jej w codziennym życiu. Dzięki takim obrazom galeria nie sprowadza całej historii do księżniczki czekającej na księcia – sporo miejsca zajmują tu osoby, które przez lata ją wychowywały i chroniły.
Ostatnie plansze mieszają najważniejsze motywy całego zestawu: finałowy pocałunek, ponowne ujęcie wrzeciona, koszyk z leśnej codzienności, śpiewające ptaki, wiewiórkę, taniec Aurory i Filipa oraz rozbudowane sceny wśród zwierząt. Dzięki temu końcówka jest dobrym miejscem do wyboru rysunku nie według kolejności fabuły, lecz według ulubionego motywu.
Jeśli po Aurorze dziecko chce zostać przy klasycznych disneyowskich baśniach, naturalnym kolejnym wyborem będą kolorowanki z Królewną Śnieżką. Obie galerie łączą księżniczki, leśne zwierzęta i baśniową magię, ale różnią się scenografią i bohaterami na tyle, że nie są po prostu kolejną wersją tego samego zestawu.